درسهای اعتصاب عمومی مردم کردستان را سر مشق مبارزات آتی خود قرار دهیم

دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی در یک حرکت ضد انسانی، سحرگاه روز 19 اردیبهشت ماه پنچ تن از فعالین سیاسی که در مخوف گاه اوین زیر شکنجه و آزار بودند را به جوخه دار کشاند.

فرزادکمانگر، شیرین علم هولی، علی حیدریان، مهدی اسلامیان و فرهاد وکیلی پنچ ستاره درخشان آسمان ستم دیدگانی بودند که به شیوه غیر انسانی و در یک حرکت جنایت کارانه توسط پاسداران نظم سرمایه اعدام گردیدند.

اعدام این پنچ فعال سیاسی موجی از خشم و نفرت را در دل مردم ایران علی الخصوص مردم مبارز و انقلابی کردستان به وجود آورد. مردم کردستان در مقابل این حرکت ضد انسانی سکوت نکردند و در روز 23 اردیبهشت ماه با اعتصاب عمومی در سراسر شهرهای کردستان جواب دندان شکنی به حامیان نظم سرمایه دادند.

روز پنچ شنبه 23 اردیبهشت ماه، دانشگاه ها، مدارس،کارخانه ها،کارگاه ها، مغازه ها، ادارات دولتی و کسبه ها در یک حرکت متحدانه و بی نظیر دست به اعتصاب زدند و سراسر کردستان را به تعطیلی کشاندند.

مردم مبارز کردستان یک بار دیگر در طول مبارزات بر حق خود در یک حرکت کاملا آگاهانه و سیاسی، حرکت ضد بشری حکومت را محکوم کردند و جنبش کردستان را وارد مرحله جدیدی از مبارزات برحق خود نمودند.

مردم کردستان با اعتصاب عمومی یک پارچه خود به سران و سردمداران نظم سرمایه نشان دادند،که توده های به جان آمده در ایران هیچ گاه مرعوب سیاست های سرکوب و ضد بشری این حکومت نخواهند شد، بلکه دست زدن به چنین اقدامات جنایتکارانه ای تنها خشم و نفرت مردم را شعله ور نگه می دارد و صفوف آن ها را برای مبارزه ای جدی و کارساز بر علیه سیستم متحدتر و متشکل تر می کند.

فراخوان اعتصاب عمومی سراسری در کردستان در اعتراض به اعدام پنچ فعال سیاسی که توسط رژیم اعدام شده بودند، از سوی جریانات و تشکل های متعددی مورد پشتیبانی قرار گرفت. هر چند فراخوان این اعتصاب تنها برای شهرهای کردستان بود، اما دستاوردهای این اعتصاب عمومی برای کل جنبش آزادی خواهانه ای بود که امروز در جامعه ایران در جریان است. هر چند در اوایل فراخوان اعتصاب سراسری، جریانات چپ و نهادها و تشکل های مستقل کارگری و دانشجویی چه در داخل و چه در خارج کشور از آن پشتیبانی کردند، اما جریانات و گرایشات ناسیونالیستی با دودلی و توهم به این مسئله برخورد کردند. اپورتونیسم ناسیونالیسم کُرد تا جایی بود که احزاب و جریانات ناسیونالیستی در اخرین روزها و آخرین شب های مانده به اعتصاب سراسری، پشت این فراخوان آمدند و از آن پشتیبانی کردند.

ناسیونالیسم کُرد بر اساس سیاست و استراتژی بورژوازی اش همیشه حافظ نظم موجود بوده و سیاست این جریانات بر اساس سازش و معامله گری و اصلاح سیستم بوده است. این جریانات هیچ وقت مبارزه خود را در راستای منافع مردم به پیش نبرده اند بلکه مبارزه این جریانات ارتجاعی برای کسب قدرت و موقعیت خود در جامعه بوده است.

اما خوشبختانه این یکی از دستاوردهای اعتصاب سراسری 23 اردیبهشت ماه بود که توازن قوا در کردستان به نفع جنبش سوسیالیستی و گرایش چپ رقم خورد. اتحاد و هم سویی جریانات چپ و کمونیست با هر اختلاف نظر و استراتژیکی که دارند این را به خوبی نشان داد که در کردستان به مثابه سنگر آزادی کماکان گرایش سوسیالیستی دست بالا را دارد و ناسیونالیسم کُرد بر اساس ماهیت سازشکارانه و توهم آمیزش به حکومت سرمایه داری اسلامی، موقعیت منزوی تری در جامعه کردستان پیدا کرده است.

جریانات چپ و سوسیالیست باید از اعتصاب سراسری درس بگیرند و آن را حرکتی در جهت اتحاد عمل بیشتر با یکدیگر جلوه دهند. اتحاد، همبستگی یکی از درس های اعتصاب عمومی مردم کردستان برای مبارزات آتی ما و کل جریانات چپ می باشد.

یکی دیگر از درسهایی که ما باید از اعتصاب عمومی مردم کردستان بگیریم این است که مردم کردستان در این روز با این حرکت پیشرو و رادیکال خود اعلام کردند که با هم سرنوشتان خود در سراسر ایران یک منافع دارند و اعلام کردند که جنبش کردستان بدون پشتیبانی و هم سرنوشتی با مردم سراسر ایران نمی تواند به پیروزی نهایی برسد. این حرکت متحدانه و رادیکال مردم مبارز کردستان نیرو و توان و انرژی قابل ملاحظه ای به مبارزات توده های مردم آزادی خواه در ایران بخشید و زمینه رهبری رادیکال و سوسیالیستی در ایران را بیش از هر زمان دیگری مهیا ساخت. مردم مبارز کردستان در این روز نشان دادند که جنبش کردستان یکی از سیاسی ترین و آگاه ترین و پیشرو ترین جنبش های موجود در جامعه ایران است.

مردم مبارز کردستان در روز 23 اردیبهشت ماه با این حرکت متحدانه خود برگی زرین و پر افتخار به مبارزات حق طلبانه و رادیکال خود افزودند. روز 23 اردیبهشت ماه در تاریخ مبارزات این جنبش همیشه به یاد ماندنی است و درس و دستاوردهای این حرکت پیشرو برای مبارزات آتی همه انسان های آزادی خواه و برابری طلب سر مشق قرار می گیرد.

ما به عنوان دانشجویان سوسیالیست با دو نهاد مستقل دانشجویی در بیانیه ای از این فراخوان اعتصاب عمومی پشتیبانی کردیم و آن را حرکتی کاملا رادیکال و پیشرو برای مقابله با دستگاه سرکوب دانستیم. حال هم بعد از برگزاری موفقیت آمیز و شکوهمند این اعتصاب عمومی دست همه کسانی را که در این اعتصاب شرکت داشتند و به نحوی در پیشبرد و برگزاری آن سهیم بودند را به گرمی می فشاریم و اعدام پنچ فعال سیاسی رامحکوم می دانیم و اقدام متحدانه و یکپارچه مردم کردستان در مقابل این جنایات را امری ضروری و رادیکال ارزیابی می کنیم و به همه فعالین جنبش های اجتماعی توصیه میکنیم که باید از اعتصاب عمومی متحدانه مردم کردستان درس بگیریم و دستاورد و پیامدهای آن را برای مبارزه آتی جنبش مان مورد استفاده قرار دهیم. ادامه داشتن اقدامات و چنین حرکاتی از سوی انسان های آزادی خواه و برابری طلب چه در داخل و چه در خارج برای مقابله با دستگاه سرکوب و جلوگیری از ادامه روند این حرکات غیر انسانی را ضروری و حرکتی کارساز و موثر می دانیم. ما باید از هم اکنون شعار دفاع از آزادی زندانیان سیاسی و لغو حکم اعدام و شکنجه را در دستور مبارزات روزمره خود قرار دهیم و دیگر فعالین جنبش های اجتماعی را به سوی این حرکت بکشانیم.

خرداد  89  - مه 2010

برگرفته از نشریه سوسیالیست شماره پنجم